อันนี้เป็นใบนัดค่ะ หมอนัดอีกที่วันที่....นะครับ
อ่อครับ ขอบคุณมากนะครับ ^^"
เป็นเสียงการตอบโต้ ด้วยประโยคเดิม ๆ ของผมกับพยาบาลสาวสวยคนนั้น
ทำให้เราสองคนสนิทกันมากขึ้น[มั้ง หรือผมคิดไปเองคนเดียวนี่แหละ - -"]
ครั้งแรกที่ผมได้รู้จักกับเธอช่างเหมือนกับฉากหนึ่งในเรื่องเพื่อนสนิท
"สวัสดี ชื่ออะไรคะ เราชื่อ...นะ" น้ำเสียงหวานของเธอทักขึ้นมาในขณะที่กำลังเจาะเลือดผม
"มิ้วครับ"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ " เธอพูดในขณะที่กำลังนำสายน้ำเกลือจิ้มเข้าเส้นเลือดของผม
[ช่างเป็นฉากที่โรแมนติกอะไรเช่นนี้ - -" ว่าแต่ทำไมกลายเป็น Love Story ไปแล้วเนี่ย]
ตัดฉากไปเมื่อสองปีที่แล้ว...
"เฮ้ย แกเป็นอะไรรึเปล่าหน้าดูซีด ๆ ฟร่ะ"
"กินยาลดความอ้วนเปล่าฟระ ไมดูซูบซูบ"
เป็นคำพูดตลอดสองเดือน ที่ออกมาจากปากของเพื่อน ๆ และคนที่ได้รู้จักผม
"ไม่ได้เป็นไร ก็ปกตินี่นา"
นี่ก็เป็นคำตอบของผมตลอดสองเดือนเช่นกัน ถึงแม้ว่าร่างกายของผมช่วงนั้นจะมีอาการผิดปกติบ้างก็เถอะ
แต่ผมก็คิดว่ามันอาจจะเป็นอาการลำไส้อักเสบ ที่เคยเป็นเมื่อตอนรับน้องมันอาจจะกำเริบเป็นอีกครั้งก็ได้
เลยไม่ค่อยได้ใส่ใจอะไรกับร่างกายของตัวเองซักเท่าไหร่
ถึงแม้ว่าบางทีจะมีอาการปวดท้องอย่างรุนแรง??[มันอาจจะเป็นแค่เพราะว่าทานข้าวไม่ตรงเวลาล่ะมั้ง]
มีถ่ายเป็นเลือดบ้าง??[ก็แค่ริซซี่น่า ก็ดันชอบเอาหนังสือเข้าไปอ่านในห้องน้ำเอง]
น้ำหนักลง??[ก็กินข้าวน้อย อยู่ในช่วงลดความอ้วน, ว่าแต่นี่เรียกว่าลดแล้วเรอะ!!]
ดูซีดซีด[ก็ไม่ได้ออกจากหอนี่ฟ่า แดดก็ไม่โดนจะไม่ขาวได้ไง]
บลา บลา บลา...
เพื่อนก็ทักกันไปเรื่อย จนกระทั่งเข้าสู่ช่วงสอบปลายภาค แล้วก็ปิดเทอม..
ระหว่างนั้นก็มีอาการปวดท้องอย่างรุนแรงจนต้องโรงพยาบาลอยู่หลายครั้ง
แต่ไม่เข็ดครับ(- -") ก็ยังคงดื้อกับการไปตรวจร่างกายอยู่ดี
เพราะหมอเขาก็บอกเองว่าเป็นแค่ท้องเสียบ้างล่ะ ลำไส้อักเสบบ้างล่ะ ริดสีดวงบ้างล่ะ
จนกระทั่งทรมานตัวเองจนไม่ไหวแล้ว
ก็เลยต้องหอบหิ้วมวล 60 กว่ากิโลไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจจร่างกาย
ผมเลือกที่จะตรวจที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งแถวบ้าน
ด้วยเหตุผลของที่บ้านคือยอมถึงแม้ว่ามันจะแพงกว่าโรงพยาบาลรัฐ
แต่ว่าอย่างน้อยเราก็จะได้ผลตรวจที่แน่นอนมากกว่า
อ่านต่อตอนหน้าครับ ^^
ติชมด้วยก็ดีคร้าบบ
